Mustafa DENİZ

Okullarda artan şiddet vakalarının arkasında yalnızca bireysel sorunlar değil, giderek büyüyen dijital bir tehdit ağı bulunuyor. Uzmanlara göre sosyal medya, online oyun platformları ve kapalı sohbet grupları, çocukları hedef alan yeni nesil çete yapılanmalarının ana zemini haline geldi.

Araştırmalar, özellikle çok oyunculu online oyunlar ve bu oyunlara bağlı sohbet kanallarının, çocuklar için sadece eğlence alanı olmaktan çıktığını ortaya koyuyor. Bu platformlar üzerinden kurulan ilişkiler, zamanla kontrolsüz iletişim ağlarına dönüşerek çocukları riskli grupların içine çekebiliyor. Uzmanlar, bu alanların “yeni nesil suç mahalli” haline geldiği uyarısında bulunuyor.

Canlı yayın özellikleri var

Uluslararası çalışmalara göre, aşırılık yanlısı ve suç örgütleri gençlere ulaşmak için artık doğrudan sosyal medya yerine oyun platformlarını tercih ediyor. Bu platformlardaki sohbet ve canlı yayın özellikleri üzerinden çocuklarla temas kuruluyor, güven ilişkisi oluşturuluyor ve ardından daha kapalı dijital ortamlara yönlendirme yapılıyor. 

Benzer şekilde, sosyal medya algoritmalarının çocukları daha yoğun ve duygusal içeriklere yönlendirdiği, bu durumun da şiddeti normalleştiren bir etki yarattığı belirtiliyor. 

Türkiye’de de uzmanlar, şiddet içerikli oyun ve dijital içeriklere maruz kalan çocukların, saldırgan davranışları “normal iletişim biçimi” olarak algılayabildiğine dikkat çekiyor. 

Yalnız çocuklar hedefte

Psikologlara göre süreç genellikle aynı işliyor: Önce yalnızlık ve aidiyet ihtiyacı olan çocuklar hedef alınıyor. Oyun içi ekipler, loncalar veya sohbet grupları üzerinden bağ kuruluyor. Ardından bu çocuklar daha kapalı ve denetimsiz platformlara çekilerek manipülasyona açık hale getiriliyor.

Güvenlik birimleri ise bu yapının klasik sokak çetelerinden farklı çalıştığını vurguluyor. Artık çocuklar fiziksel bir mahallede değil, dijital odalarda örgütleniyor. Uzmanlara göre bu durum, “sanal çetecilik” olarak tanımlanan yeni bir suç türünü büyütüyor.

En büyük risk farkındalık eksikliği

Uzman psikologlar, sorunun yalnızca teknoloji olmadığını, denetimsizlik ve farkındalık eksikliğinin asıl risk olduğunu belirtiyor. Ailelerin çocukların dijital dünyasını takip etmemesi, okullarda psikososyal destek mekanizmalarının zayıf kalması ve platformlardaki denetim eksikliği, sorunun büyümesine zemin hazırlıyor.

Uzmanlara göre tablo artık bir uyarı değil, açık bir alarm:

Çocuklar okulda değil, ekran başında örgütleniyor. Ve bu örgütlenme, şiddeti sınıflara taşıyor.