Bir zamanlar 100 gram olan çikolataların sessiz sedasız 80 grama, 1 litrelik meyve sularının 850 mililitreye düştüğünü fark ettiniz mi? Fiyat etiketi aynı kalsa da, aslında gizli bir zamla karşı karşıyayız. Üreticiler, psikolojik sınır olan fiyat artışını yapmamak için paketi küçültmeyi seçiyor. Tüketici "Hala aynı fiyata alıyorum" diye teselli bulurken, aslında birim maliyette %20’ye varan gizli bir artışla karşı karşıya kalıyor.

Kaliteden ödün vermek: Skimpflation

Ancak daha tehlikeli olanı, bu hafta bayram ikramlıklarında sıkça rastladığımız Skimpflation. Yani ürünün içeriğindeki kaliteli ham maddenin, daha ucuz alternatiflerle değiştirilmesi.

Baklavadaki fıstığın yerini bezelyenin,

Tereyağlı bisküvinin yerini bitkisel yağlı karışımların,

Yüzde yüz dana etli sucukların yerini karışım ürünlerin alması tam olarak bu.

Bu durum sadece cebimizi değil, ağzımızın tadını ve en önemlisi sağlığımızı da doğrudan etkiliyor.

Tüketici ne yapmalı?

Peki, bu "görünmez" enflasyonla nasıl başa çıkacağız?

Birim fiyat kontrolü: Raf etiketlerinin altındaki küçük puntolu "1 kg/1 lt fiyatı"na odaklanın. Paket büyüklüğü artık güvenilir bir gösterge değil.

İçerik okuma: "Geleneksel lezzet" veya "Yeni formül" gibi ibarelere şüpheyle yaklaşın. İçindekiler kısmında ana malzemenin oranını mutlaka kontrol edin.

Seçici olun: Kaliteden ödün verildiğini hissettiğiniz markaları listenizden eleyerek üreticiyi kaliteye zorlayın.

Sonuç olarak; enflasyon sadece rakamların büyümesi değil, aynı zamanda hayat kalitemizin ve aldığımız verimin küçülmesidir. Bu bayram şeker ikram ederken sadece paketin şıklığına değil, içindeki gerçek içeriğe de dikkat etmek, en büyük tasarruf hamlemiz olabilir.