Öğretmene şiddet normalleşti
Bugün okullarda konuşulmayan ama herkesin bildiği bir gerçek var: Öğretmenler öğrencilerden korkuyor.
Sadece not verirken değil, sadece ders anlatırken değil; uyarırken, sınır koyarken, hatta göz teması kurarken bile.
Çünkü artık sınıflarda yeni bir tablo var:
Öğretmene alay var.
Dalga geçme var.
Sözlü ve fiziksel şiddet var.
Ve çoğu zaman bu davranışların bir karşılığı yok.
Alay, küçümseme, şiddet: Yeni “normal” mi?
Bir öğrenci öğretmeni sınıfın ortasında aşağılıyor.
Taklit ediyor.
Sesini kayda alıyor.
Sosyal medyada paylaşıyor.
Bir diğeri hakaret ediyor.
Sırasını fırlatıyor.
Kapıyı çarpıyor.
Tehdit ediyor.
Ve sonra ne oluyor?
- “Çocuk bu…”
- “Ergenlik…”
- “Öğrenci aklı işte…”
Hayır.
Bu ergenlik değil.
Bu saygısızlık.
Bu zorbalık.
Bu şiddet.
“Aman Hocam, büyütmeyelim…”
Öğretmen bu davranışlara karşı durduğunda,
bu kez karşısına öğrenci değil,
okul yönetimi çıkıyor.
“Aman hocam, sesinizi çıkarmayın.”
“Veliyi karşımıza almayalım.”
“Siz idare edin.”
Yani öğretmene denilen şu:
Alaya da katlan.
Hakareti de sineye çek.
Şiddeti de görmezden gel.
Ama sonra da öğretmenden mucize bekleniyor.
Öğrenci hakları, öğretmeni haksız çıkarma sistemine dönüştü
Bugün bir öğrenci öğretmeni küçümsediğinde,
öğretmen kendini savunmak zorunda.
Bir öğrenci öğretmene bağırdığında,
“öğretmenin üslubu” sorgulanıyor.
Bir öğrenci öğretmene vurduğunda bile
ilk soru şu oluyor:
“Öğretmen ne yaptı?”
Bu, eğitim değil.
Bu, otoritenin çöküşü.
Psikolog gözüyle açık konuşuyorum
Şiddetin cezasız kaldığı her yerde,
şiddet artar.
Alayın sınır görmediği her yerde,
empati yok olur.
Öğretmeni küçümseyerek büyüyen çocuk,
yarın polisi, patronu, eşi, toplumu küçümser.
Bugün öğretmene şiddet uygulayan çocuk,
yarın hayata şiddet uygular.
Velilere net mesaj
Çocuğunuz öğretmeniyle alay ediyorsa,
bu “özgüven” değildir.
Çocuğunuz öğretmene bağırıyorsa,
bu “kendini ifade etme” değildir.
Çocuğunuz öğretmene vuruyorsa,
bu acil müdahale gerektiren bir sorundur.
Ve bu sorunun üzerini örtmek,
çocuğa iyilik değil, kötülüktür.
Son söz
Bir ülkede öğretmen alaya alınabiliyorsa,
orada bilgi değersizleşmiştir.
Bir ülkede öğretmene şiddet normalleşiyorsa,
orada gelecek tehlikededir.
Ve şunu artık yüksek sesle söylemek zorundayız:
Öğretmen susarsa, toplum bedel öder.