Yazar Filiz Çiçek’in kaleme aldığı “Kayıp Ada ve Şeytanları” adlı yeni romanı, edebiyat dünyasında büyük yankı uyandırdı. Başlığıyla ilk etapta fantastik ve doğaüstü bir gizem imajı çizen eser, satır aralarında barındırdığı sert, sarsıcı ve toplumsal gerçeklikle dikkat çekiyor. Klasik bir psikolojik gerilim, polisiye ya da "katil kim?" kurgusunun ötesine geçen roman, gücünü yazarın kendi geçmişinden alıyor. Filiz Çiçek’in henüz çocukluk yıllarında yaşadığı trajik bir kaybın temelleri üzerine kurulan eser, kurgu ile hayat arasındaki mesafeyi ortadan kaldırarak adeta bir yaranın edebiyata dönüşmüş halini gözler önüne seriyor. Yazar, sade ama güçlü anlatımıyla insanın iç dünyasına, çaresizliğine, öfkesine ve vicdanına odaklanıyor.

Kitapta yer alan "Kayıp Ada" ifadesi soyut bir çağrışımdan somut bir toplumsal gerçekliğe bürünürken, "Şeytanlar" kavramı ise dikkat çekici bir metafor olarak işleniyor. Romandaki unsurların doğaüstü varlıklar olmadığı; aksine toplumun içinde yaşayan suçluları, kötüleri ve insanın kendi içindeki karanlık yönleri temsil ettiği görülüyor.

Okuru kolay cevaplarla rahatlatmak yerine sarsmayı ve zor sorularla baş başa bırakmayı tercih eden "Kayıp Ada ve Şeytanları", özellikle "Bir toplum, en savunmasızlarını koruyamadığında geriye ne kalıyor?" sorusuyla okuyucuyu derin bir vicdani sorgulamaya davet ediyor.